Petra wil nooit meer verhuizen 

Kort geleden verhuisde Petra naar haar nieuwe kamer op de nieuwbouwlocatie van Groot Hungerink in Eefde. Nu al heeft ze er echt haar eigen kamer van gemaakt. Ook het uitzicht is fantastisch. Voor Petra staat een ding als een paal boven water: Ik blijf hier altijd op de Lugte. Ik ga nooit meer verhuizen. Ik heb al overal en nergens gezeten maar dit is van al die plekken de mooiste kamer.

Terwijl Petra vertelt over de verhuizing en de goede dingen van haar nieuwe kamer, trekt ze het kleed over haar bed recht en legt ze de kussentjes netjes. Ze vindt het fijn dat ze na de vijf maanden in het oude wooncomplex over een eigen douche en toilet beschikt. ‘Die hoef ik niet met anderen te delen.’ De kamer is groter en lichter dankzij het grote raam. Petra woont op de eerste verdieping en heeft een fraai uitzicht over de parkachtige tuin en de entree. Ze woont nu nog te midden van een bouwput. ‘Het terrein ligt er verschrikkelijk bij. De modder die naar binnen loopt en al het zand vind ik vervelend. Ik trek mijn schoenen daarom altijd voor de deur uit. Dat houd ik het schoon.’ De directe omgeving krijgt later een opknapbeurt.

Als de tuin is ingericht en de oude wooncomplexen zijn afgebroken zit Petra zo’n beetje op de eerste rang in haar kamer met uitzicht.

14 03 25 trajectum petra

Hoewel ze er nog maar net zit, heeft ze al haar spullen al een plekje gegeven. Meest opvallend is de fotowand boven haar bed met foto’s van haar zelf, familie en de kinderen. Die zijn haar dierbaar. ‘s Avonds als ze gaat slapen kijkt ze vaak nog even naar al die portretten van geliefden. ‘Ze zijn nog niet op bezoek geweest, maar ze komen in mei. Ik weet zeker dat ze het hier ook mooi vinden. Mooier dan mijn oude kamer.’

Op de andere muur hangen verschillende harten. ‘Dat zijn voor mij tekenen van liefde. Als ik een mooi hart zie, dan koop ik hem. Die zijn voor mij belangrijk.’ Twee rode hartjes die op locatie Zeuvenakkers zijn gemaakt hebben een apart plekje aan de muur gekregen. Een paar gemakkelijke stoelen, een tafeltje met een rood kleedje en wat kleren- en boekenkasten en een televisie completeren de gezellige kamer. ‘Ik zit hier graag’, vertelt Petra met een glimlach. Eten doet ze meestal samen met vier of vijf andere bewoners in de grote woonkamer aan het eind van de gang. Ook die is heel knus ingericht. ‘Echt mooi.’

14 03 25 trajectum petra

De verhuizing verliep soepel. Ze voelde zich die dag niet lekker, maar ging toch naar het activiteitencentrum om te werken. ‘Ik ga nooit met tegenzin naar het werk. We maken daar hele mooie dingen, zoals bloemetjes en vogeltjes van vilt.’ Toen ze terugging zag ze op tegen alles wat ze nog moest uitpakken. Dat viel mee. De begeleiders hadden haar kamer leeggehaald en alles op de gok in de nieuwe kamer neergezet. ‘Ik vond het perfect. Hartstikke fijn.’ Ze kijkt tevreden rond. ‘Ik vind het belangrijk dat het mijn eigen is.’ Ze wil het ook niet te vol hebben. ‘Vanwege de prikkels voor mezelf moet ik het een beetje rustig houden.’

Naast het raam hangt een doek met handtekening van de begeleiders van de oude groep. Dat aandenken doet haar goed. ‘Iedereen kreeg een plaatje van een smurf er op gedrukt. Voor mij is dat de knutselsmurf geworden omdat ik heel erg van knutselen houd.’ Voor Petra staat een ding als een paal boven water: ‘Ik blijf hier altijd op de Lugte. Ik ga nooit meer verhuizen. Ik heb al overal en nergens gezeten maar dit is van al die plekken de mooiste kamer.’

14 03 25 trajectum petra